Een te laag optisch signaalniveau op een GPON- of XGS-PON-aansluiting geeft in eerste instantie alleen aan dat er een probleem is – niet waar het zich bevindt. Voor een gerichte foutopsporing moet de technicus daarom vaststellen op welk punt van het glasvezeltraject de opvallende demping of een andere storing optreedt. Ligt de oorzaak direct bij de aansluiting, bij een connector of las – of enkele honderden meters verderop op de toevoerleiding? Voor het lokaliseren van dergelijke fouten worden reflectometrische meetmethoden zoals OFL (Optical Fault Locator) en OTDR (Optical Time Domain Reflectometer) gebruikt.
Hoe kan een storing in de glasvezel worden gelokaliseerd?
Een OTDR zendt een optische puls uit in de glasvezel en analyseert de teruggekaatste en gereflecteerde signaalcomponenten. Aan de hand van de intensiteit en de looptijd daarvan kunnen gebeurtenissen langs het traject worden gedetecteerd en kan de afstand tot het meetapparaat worden bepaald.
Afhankelijk van de meting kunnen bijvoorbeeld de volgende gebeurtenissen worden gelokaliseerd:
- connectoren
- Laspunten
- Buigingen
- opvallende dempingsverschijnselen
- Vezeluiteinden en vezelbreuken
De reflectometrische meting geeft dus niet alleen aan dat het signaalniveau te laag is, maar biedt ook een concrete aanwijzing waar op het glasvezeltraject de oorzaak moet worden gezocht.
Kan ik een OTDR gebruiken op een actief PON-netwerk?
Bij een actief PON-netwerk moet de meting zo worden uitgevoerd dat het lopende GPON- of XGS-PON-dataverkeer niet wordt verstoord.
Voor dergelijke metingen tijdens het gebruik kan een onderhoudsgolflengte worden gebruikt die gescheiden is van de bruikbare signalen. 1650 nm ligt buiten de transmissiegolflengten die worden gebruikt voor GPON en XGS-PON en kan daarom worden ingezet voor het opsporen van storingen op een actief PON-netwerk.
Hierdoor kan het glasvezeltraject worden onderzocht terwijl het PON in bedrijf blijft.
Wat is het verschil tussen OFL en OTDR bij het opsporen van storingen?
Voor een servicetechnicus is niet bij elke storing een volledige analyse van een klassieke OTDR-curve nodig. Vaak zijn in eerste instantie twee vragen doorslaggevend: wat valt er op in het traject? Hoe ver ligt deze gebeurtenis verwijderd van het meetpunt?
Hier komt de Optical Fault Locator (OFL) om de hoek kijken. Deze vereenvoudigt de reflectometrische foutlokalisatie en verwerkt gedetecteerde gebeurtenissen zodanig dat de technicus niet zelf een complexe OTDR-curve hoeft te analyseren.
Een volwaardige OTDR biedt daarentegen een grotere meet- en analyse-diepte en is geschikt wanneer gebeurtenissen op het glasvezeltraject gedetailleerder moeten worden onderzocht en beoordeeld.
Meer informatie: OFL of OTDR – welke meetmethode heb ik nodig bij FTTH?
Hoe verloopt de foutlokalisatie op een actief PON-netwerk?
Het typische proces kan worden teruggebracht tot enkele stappen:
In plaats van meerdere verdeelkasten, connectoren of andere mogelijke foutlocaties achtereenvolgens te controleren, krijgt de technicus zo een concrete aanwijzing op welke afstand zich een afwijking op het glasvezeltraject bevindt.
Welke ARGUS testers zijn geschikt voor foutlokalisatie?
Voor typische service-inzetten kunnen de ARGUS F200 en ARGUS F240 met de Optical Fault Locator (OFL) worden ingezet voor vereenvoudigde foutlokalisatie.
De ARGUS F300 beschikt over een volwaardige OTDR voor gedetailleerdere metingen. Hiermee kunnen afwijkingen op de glasvezelverbinding worden gelokaliseerd en verder worden geanalyseerd.
Het doorslaggevende voordeel voor het verhelpen van storingen: de constatering „Het optische niveau is te laag.“ wordt omgezet in een veel concretere informatie: „De afwijking bevindt zich op deze afstand op het glasvezeltraject.“
